when IQ > EQ
- pag naiintindihan mo yung logic ng situation, pero ndi ma-absorb ng emotions mo yung tamang feelings para dun--colloquially known as matigas ang ulo---nakakapasok nga yung idea pero walang sasalo nung data---parang lindol na tumama sa city na walang seismograph---no data to analyze.
Kumbaga sa music, you can read notes but can not play by ear.
when EQ/IQ
- basically, reverse mo lang yung explanation above... gets mo yung feeling..pero yung logic...hindi masyado. honestly, hindi ko gets kung paano to kasi hindi ganito yung condition ko. Pero tingin ko makukumpara ko rin to sa "de oido" sa music--which i understand-- [Oido means ear in spanish--de oido=by ear]
there are advantages / disadvantages to both cases, pero siyempre pinakamaganda kung equal sila.
kailangan [here i go again~] balanced...
find that balance...
that friggin' balance again...
right versus left brain
emotions versus logic
good versus evil
napakadaming bagay sa buhay na kailangang i-balanse. Malingat ka lang sandali, tutumba ka na sa kumukulong asupre gilid ng balance beam ng buhay. Alam nating lahat na kailangan nating makuha yung "gold medal"...pero minsan---madalas, actually--- mas masarap na tumalon na lang dun sa gilid...at pagtalon mo sa gilid, pagbabatuhin mo na lang yung mga nagpupumilit na tumawid pa.
The germans have a term for this: schadenfreude - the pleasure of seeing others in pain/failure.
Mahirap, kailangan laging dilat. Sabi nga ni Mad-Eye Moody, kailangan ng "constant vigilance".
mahirap, nakakatamad, at hindi ka pa sigurado kung gold medal nga ba yung makukuha [kung may makukuha ka at all]
but there is this little thread keeping me from falling over to the sides of this beam: Im not sure if it is faith. --im not sure, but im glad it's there, keeping me from believing in the existence of that gold medal--kahit hindi ko naman ito nakikita sa kinatatayuan ko sa kasalukuyan.
ah ewan.
No comments:
Post a Comment